Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Düsturu biliriz, edebi keza
Kalem erbabıyız halden anlarız
Hangisi nasihat hangisi niza
Kısacası kılükal’den anlarız

Nerede tuzak var nerede kanca!

Aldanma!

Bir gürültü kopar şimşekten sonra
Gözleri kör eden nur’a aldanma!
Yiğit insan kalkar düştükten sonra
Kolay yolu seçip, zor’a aldanma!

Köylümüzün durumu eskiden ne zor idi
Dünyayı tanımazdı insanımız kör idi
Hiç bir şey değişmezdi yeni işler hor idi
Yine de özlüyorum ey gidi eski günler

Dürüsttü insanımız birbirine yâr idi

Allah ağır bir yükü hiç bir kula yüklemez
Kalp “Hak Hak” diye çarpar bir an bile teklemez
Bu sırra eren insan gafil gafil beklemez
Eşyanın esrarına bilmeden erilmiyor

Hemen icabet eder kul Rabbinden soranda

Yok dedi bana!

Çukura düşmüştü herifin biri
El verdim gel dedim yok dedi bana!
Üstüne bulaşmış çamuru kiri
Temizle sil dedim yok dedi bana!

Haddini aşma!

İster uyumlu ol ister haşarı
Her iki halde de haddini aşma
Şimartmasın seni hiç bir başarı
Erdemli ol sakın kasılıp taşma

Yıkılacak halde iken açlığını yalanaladı
Yal anladı çorbamızı kaytarmayı planladı
Pil anladı kalemleri gizli gizli talanladı
Tal anladı kabuğunu soyup soyup yere attı

Attı zahir yüksekti ses kulakları dikineydi

Gözüme uyku girmez, düşünceler çok yoğun
Şaşıyorum bu işe, uyanmıyor insanlar
Düşündüğüm mesele, sorunudur bir çoğun
Hisleri mi köreldi, uyanmıyor insanlar

Halk derdinden inliyor, ona kulak veren yok

Kendin ol kendini yaz
Az olsun fendini yaz
Aşmadan bendini yaz
Ustalık bu demektir

Ben kendimi hiç övmem

Yabancı marka mal dolmuş yurdumuz
Vatandaşın burda suçu ne beyler?
Yabancıya pazar olmuş yurdumuz
Vatandaşın burda suçu ne beyler?

Patronumuz hain, işçimiz açsa