Mesut Bilginer Şiirleri - Şair Mesut Bil ...

Ey aşıkları perişan eden güzel,
Gönlümü çaldın da yerine ne verdin?
Kul hakkına rağmen hırsızlık helal mi?
Varımı yoğumu nasıl yele verdin?

Ey humar gözlü, aşksızlık helal mi?

Meftûn ol ki Ehl-i beyt-i Tâhâ’ya
Medyûn ol ki Fatımat-üz Zehra’ya
Müştâk ol ki Aliyy-ül Murtezâ’ya
Cenâb-ı Ali’ye Selman olasın

İmam-ı Hasan allâme-i cihandır

Ey gül, senin aşkın bülbülün sesinde,
Sıla hasretin diner gül bahçesinde,
Bülbülün çilesi tâ-kıyamet sürer,
Vuslat bulamazsa gülün sînesinde.
Ey gül, güller hasret sana biteviye,
Bahçenden ayrıldın, bu vefasızlık niye?

Ehl-i kîsâ’dır Hamse-i Âl-i âbâ,
Lâ-fetâ illâ Hu Aliyy-ül Murtezâ,
Efdâlü-n Nisâ-yı Fâtımât-üz Zehra,
İzdivaç emreden Rabbü-l Âlemîn’dir.

Merdân-ı Sühendân Hasan-ı Müctebâ,

Ey cân-ü dil iklimine sultan yâ Hüseyn,
Veyl Kerbelâ sahrasında cânân yâ Hüseyn.

Nûr-i cemâlin şem’-i hidayettir cihâna,
Zulmette kaldı kavm-i girizân yâ Hüseyn.

Bugün mâtem günüdür arz-ı semâ kan ağlasın
Cümle âlem bu elemle can-u cânan ağlasın

Fâtıma Anne figân eyler tutuşmuş sînesi
Arşı titretmekte zira Zülfikar’ın nâlesi

Nefsinden geçenlere aşk olsun
‘Sekâhüm’ içenlere aşk olsun
Ehl-i Beyti rehnümâ bilince
Muhabbet derenlere aşk olsun

Sen ki dünyadan hazer edince

Süzülüp gökyüzünde Kerbela yolun gözler,
Kanat açmış turnalar, gurbette vatan gözler

Feryat eder her gece, Rabbine niyaz eder,
Biteviye her seher, Hazret-i Hasan gözler.

Sevgili yolu gözleyen aşıklar gibi
Yağmuru hasretle bekleyen gönüller,
Gökyüzünde pamuk şeker gibi görünen bulutlara bakarak
Ve duanın kıblesine boynunu bükerek duaya durur;
Ârifler der ki;
Kuldan isteme verirse minnet, vermezse zillettir;