Mehmet Halil Şiirleri - Şair Mehmet Halil

Şu tanrısal zekanın marifeti
Ninni gibi toplumun uyutulmasında
Üzerinde dünyanın hayreti…
Durgunluk veriyor akıllara.

Tanrının bile kafası karışmış

Ne güzel yerler gördüm,
Ne güzel resimler paylaştım
Her yerde ayrı bir güzel doğa…

Ben de
Zalim biriyim…
İçtim iki kadeh rakı,
Kuruldum ufka doğru
Güneşin batışını seyrettim
Bir yangın zamanı yakıyordu

Bir ülkeden bir ülkeye geçerken
Pasaport ve para istiyorlar
Sınır mı vardı dünya kurulurken?
Yaşam tanrı lütfuysa bunlar neden?
İnsanlar neden ölüyor bu sınırlar yüzünden

İşte bak, kendini inkar eden kadın
Bir gül gibi açmış, gülücükler yüzünde
Asi kızı, uslanmaz kızı anasının,
İnadına gülüyor inadına yine.

Sembolü gibi bir kuşak çatışmasının

Hayvanlar aleminden değil miyiz?
Ayıran ne bizi diğer hayvanlardan?
İdeallere sahip olabiliyoruz
Düşünme yeteneğimiz var

Demokrasi arıyoruz elimizde mumla
Ama bulamıyoruz ampul aydınlığında
‘’Hain’’ diyorlar ‘’HAYIR’’ kullanacaklara
Öyleyse neden seçim yapıyorsunuz?

İçleri görülemedi cilalı maskelerinden

Dünya bir kara delikten fırladıysa
Bu gün karaltılan dünyamız karşısında
Gerek yok moralimizi bozup geri adım atmaya
O karanlıkta bir delik açmaya çalışacağız
Ve o delikten yeni dünyayı yaratacağız…

Aşığız ulaşamadığımız bilinmezlere
Tespih çekiyoruz kelimelerle
Hayran kalıyoruz biçime
Duygulara doyum sağlanıyor

Kan emicilerin elma şekeri
Buluşuyor dinlerin liderleri
Ön planda barışı pazarlarlar
Cam gibi parlar arka planda
Savaşın ateşli köpek gözleri