Mehmet Cıngır Şiirleri - Şair Mehmet Cıngır

Mehmet Cıngır

Kurulmuş otobüsün koltuğuna
Kulaklık kulakta,
Kablolarla bağlı;
Elinde telefon,kaydırmalı…
Yaşlı,sakat,hamile…
Ayakta.

Devamını Oku
Mehmet Cıngır

İster velî ol ister peygamber
İster şah ol istersen padişah
Kimsenin rızkını kesemezsin
Tüm rızıklara kefildir Allah

Devamını Oku
Mehmet Cıngır


Irmakların kaynağıdır gözlerim
Bu kaynaktan beslenir denizlerim.
Ne zaman içimden bir kara tren geçse
Uzar gider raylar
Kimse bilmez

Devamını Oku
Mehmet Cıngır


Çalmışsa eğer düdük,çalmak yoktur zamandan
Oraya giden bir tren kalkar bu istasyondan.
Halay çekilir,heyacan yaşanır binişte,
Bir hicran yaşanır nemlidir gözler inişte.

Devamını Oku
Mehmet Cıngır


Göğsünden fışkırıp karın
Kardelen olup zamanı dondurdular
Yapraklarına kar kondurdular.
Vatan anaydı,vatan yârdı,
Üniformaları baştan aşağı kardı.

Devamını Oku
Mehmet Cıngır

Kaldır başını
Kar altından kardelen
Gül(ü)ver dünyaya.

Devamını Oku
Mehmet Cıngır

Olur mu demeyin
Karın göğsünde bahar?
Bir kardelen karın altından
Kaldırmış başını bakar.

Devamını Oku
Mehmet Cıngır

Dolunay batarken
Gün doğuverdi birden.
Korktu karanlık.

Devamını Oku
Mehmet Cıngır


Dünyadan bî haberdir,kasap da neyin nesi?
Düşünemez soğuk sıcak,tek derdi midesi.
Döksen önüne kamyon kamyon, tonlarca saman
Yer, yer de doymaz;çünkü mideler koskocaman.

Devamını Oku
Mehmet Cıngır

Güneşin doğuşunu,batışını;
Kalbinin atışını görüp de
Nasıl kaleme sarılmaz insan!

Devamını Oku