Mehmet Cıngır Şiirleri - Şair Mehmet Cıngır

Mezarlıktan gelen korkunç bir çığlık
Uyandırdı geceyi uykusundan.
Mızrağın ucuna takılmış bu ses
Deldi yaralı ruhumun kalbini.
Bir daha,bir daha bir… arkasından

Nübüvvetin onuncu yılı “senetü’l hüzün
Aynı yıl nasip oldu ona Mi’rac-ı güzin.
Bir gece bindi bembeyaz bir “Burak”atına,
Çıktı Cebrail ile Hak’kın yüce katına.

İnsanı insan yapan, dilindeki beyandır
Hayvanı sırtında taşısan, yine hayvandır.
- . - -/- . - -/- . - -/- -

Bir elimde kalem diğer elimde tebeşir,
Kara tahtanın ensesinde nefesim.
Gözlerim gözlerinde olsa da elim esir,
Eriyip gider seslerinin içinde sesim.

Açılıp saçılarak gezme sakın, göz olur
Tanımadığına laf atma sakın, söz olur.
. . - -/. . - -/. . - -/- -

İnsanı insan yapan, dilindeki beyandır
Hayvanı sırtında taşısan, yine hayvandır.
- . - -/- . - -/- . - -/- -

İnsanı dilindeki edeptir, insan yapan
Hayvanı sırtında taşısan, olur mu insan?

- . - -/- . - -/- .- -/ - -

Bakıp da Hak’kı görmeyen göze ben göz mü derim
Bilip de Hak’kı saklayan söze ben söz mü derim.

_ _ . _ /._ . _/_ . _ _ /_ . _

Kafa gözü görmeyen değil,
Kalp gözü görmeyen kördür.
(. . - -)- . - -/- . - -/-

Kalbi olmayana gönlü neylesin
Gönlü olmayana aşkı neylesin.

-.- -/. . - -/- .