Birbirlerini dürtüp duruyolar
Uyanın uyanın!
Ama uyanmıyorlar,
Uyanacakları da yok.
Derin uykuya dalmışlar,
Ağladı hayalime bütün dağlar benim,
Gözyaşı döktü sağnak yağmur gibi!
Ağlarım,sanki kuruyan bağlar benim.
Kuru toprak, bulaşır ayağıma çamur gibi…
Sen de hayalinde hayal eder misin beni?
Ah bütün hayallerimi yırttı bu rüzgâr!
Ah bu rüzgâr yüzünden umutlarım yarım!
O günde başladı rüzgâr,yağmur,tipi, kar.
Ağladı o saatte oğlum,kızım,karım...
Rüzgârı sevmem,
Hele deli rüzgârı hiç sevmem.
Soğuktur rüzgârın yüzü Yılan gibi,
Hiç gülmez;asıktır suratı…
Buz gibi dudaklarıyla insanı öper ve kaçar.
Çatıları uçurur,ağaçları devirir.
Güneş sabah ufuktan yine doğacak,
Aydınlık, karanlığı yine boğacak,
Düşecek daldan yapraklar yine suya,
Yine dalacaklar ağaçlar uykuya,
Güneş yine doğacak serviliklere
Seher vakti karanlıkları yırtarak yükselen bu ulvî sesi,
İçiyorum damla damla,yudum yudum,keserek nefesi.
Bu ses, sinerek ruhuma,karanlık ruhumda olur nûr,
Aydınlatır bütün ruhumu,ruhum bulur huzur.
Karanlık,sabahın ilk ışıklarında erir;
Uyanır menekşeler,çiğdemler ve nergisler...
Güneşin ufuklardan doğuşunu gösterir.
Hareketlenir duygular,düşünceler,hisler...
İlk ışıklarla biter karanlık,ilk sessislik,
Duruyor mu merdivende hâlâ ayak izlerin?
Unuttum, kahverengi miydi neydi gözlerin?
Gelsem bahçendeki ağaçlar tanır mı beni?
Gözlerim hatırlayabilir mi ki gölgeni?
Senden bir haber uğruna yollara vurdum ben,
Öyle mi böyle mi?
Bir şarkıcı,
Bir sinemacı,
Bir tiyatrocu
Soyununca sanat,
Bir kadın Allah için
Sen küçücük bir sanat kırıntısı arar da
Bakarsın uzun uzun bir eşek heykeline.
Beni en gerçek sanatçının aşkı sarar da
Bakarım hayran hayran onun mahir eline.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!