Hayatta en çok korkmaktan korkardım ben
Zorlardı beni hep matematik dersi
Matematik öğretmenim öğretti bana
Zor problemleri kolay çözmeyi,
Okşayınca korkularımın ruhunu
Aman aman aman
Ne de hızlı koşuyorsun
Ey zaman!
Trafikte bir söz vardır:
“Sür’at felakettir,
Acele giden ecele gider.”
Bütün dertleri hamur gibi yoğurabilseydik,
Ağaçlar gibi kendimizi doğurabilseydik,
Günler,aylar,yıllar,mevsimler geçse de aradan,
Ah, şu gençliğimizi bir geri çağırabilseydik.
Bir garip kuş idim yuvadan atıldım
Kadir bilmezlerce bir pula satıldım.
Ben bu ömrü hiç tükenmez sanır idim,
Sonsuzluk kervanına ben de katıldım.
Ateş içinde yandı bu gönlüm,
Mektubata inandı bu bu gönlüm.
Ölmüştü bu gönlüm; okuyunca
Mektubatı uyandı bu gönlüm.
Aşk, yerleştirmektir sevdiğini her âna,
Aşk ile vermektir ölüm, canı canana.
Aşk yolunda dosdoğru istikamette ol,
Meyletme sakın bir o yana bir bu yana.
Bir garip kuş idim yuvadan atıldım
Kadir bilmezlerce bir pula satıldım.
Ben bu ömrü hiç tükenmez sanır idim,
Sonsuzluk kervanına ben de katıldım.
Gelip geçti şu koca ömrüm yel gibi,
Yaşadım ben şu dünyada bir el gibi.
Değişik renkte nice çiçekler gördüm;
Fakat sevmedim hiçbirini gül gibi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!