Yeşil bir ot gibi büyüdüm dünyada
Bastılar üstüme.
Bak sarı sarı akıyor kanım.
Tutuldu dilim,
Ağrıyor her yanım.
Vatan bir bütündür;bölünmez dedik
Bayrak,şereftir; namustur, inmez dedik
Devlet ebet-müddet,millet aziz dedik
Fakat nedense darbeyi yine biz yedik
Ah ben n’eyleyim,n’eyleyim,n’eyleyim!
Anılar gibi cama vurmayın ey damlalar!
Biliyorum geçti bahar yaz;geldi sonbahar.
Bundan sonrası ki, kış mevsimi biliyorum
Şunun şurasında göreceğim birkaç gün var.
Bilinmez kış mevsiminde neler gelir başa,
Gün battı akşam oldu demin,
Ve perde perde soldu yüzüm.
Karardı semavet-ü zemin,
Görmez şu dünyayı gözüm.
Nereye baksam çıkmaz sokak,
Kahve gözlerini sevdiğim güzel
Unutup düşmanı güldürme bana.
Bir selamı bile gödermiyorsun,
Gülüm,ne kötülük ettim ben sana?
Seni tanıdığım ay bir ekimdi.
Özlemişim denizi.
Mevsim kış…
Havalar buz gibi…
Denize koşuyorum nefes nefese
Sırtımda zırh gibi elbiseler…
Seviniyor martılar,
En büyük düşmanımızdır bizim nefret ve kin,
Götürür insanı bataklığa en zamansız.
Kabul etmez bunu ne bir mezhep ne de bir din,
Bu bir kalp hastalığıdır ki,öyle amansız.
Yıkar bazen görkemli şehri acı ve zehir,
Ey sevgili!
Mesken mi tuttun aklımı?
İçinde ne dönüp duruyorsun
Alıcı kuşlar gibi?
Bilirsin bütün gizlimi saklımı.
Kim bilir ne hayaller kuruyorsun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!