"Affet" desen artık neye yarar ki?
Pişmanlığa anlam bulmak zor şimdi
Yaşananlar kalbe öyle zarar ki
Sol yanımda yaralarım kor şimdi.
Hiç ayrılmaz bir bütündük biz güyâ
Bozukmuş, bilemedim, bahtımın pusulası
Hoyrat esen rüzgârlar belirledi yönümü.
Tam, "okunacak" derken, son kederin salâsı
Bu limanda da yine, çile kesti önümü.
Aldırmam, gülenlerin alaylı bakışına
Rabb’bini bilen kişi, cürme çobanlık etmez
Her ana anlam yükler, boşa nefes tüketmez
Bilir ki, bir nimete, bir ömür şükür yetmez...
Benliğe pâye veren, hicap duyar, ar eder
Kâinâta bakan göz, aczini ikrâr eder.
Gerçeğe dönüşse bu gece rüyam
Erise mevsimler... yıllar... asırlar...
Hasret kalesinde yıkılsa surlar
O/nurlu âleme açılsa dünyam...
Bırakıp özlemi naatlarında
Gâh bendeyim benden içe,
Gâh kayıbım tenden içe
Sattım ben'i benden hiç'e;
Sıfatım yok bu aralar
***
Biliyorum kırgınsın, kızmanın sebebi var
Ürkek bakışlarında ayan olmuş giz çocuk
Biliyorum imkânsız kırık kalbini îmar
En ağır sitemleri sıra sıra diz çocuk
Başeğmek alçalmak demek değildir
Secdeler ettiğin HAKK ise eğer.
İbadet boşuna emek değildir
Huşûda eksiğin yok ise eğer.
Deme ki ben varım, gönülde yoksan
Gösterip defaatle yüz yıl önceden izi
-Kastı hinlik olanı döktüğümüz denizi-
Bir tutmayın demiştik kendiniz ile bizi
Zül sayılır kaleme tarihimi her tekrar
Unutan dimağlara hatırlat sen BAYRAKTAR!
Dansöz gibi kıvırmaya ne gerek
Bari bu kez siz de aka ak deyin
Darbe yedi terör denen engerek
Başarana her teşekkür hak deyin
Su içerken aynı dere, ırmaktan
Kalmadı sağlam yeri artık sabır taşımın
Öğrettin yokuşlaŕı, yolların tümseğini...
Müsebbibi olduğun her damla gözyaşımın
Bedeli bin âh olsun kavursun yüreğini.
Dilerim ki kurusun kurduğun hayallerin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!