"Sözde" müslümandınız; "ALTIN NESiL"’di güyâ
İçini oymuşsunuz bu güzelim Vatanın!
Ey hâinler sürüsü! Kaldıysa nebze hayâ
Bakın eserinize, cürmünüzden utanın!
Utanın ki; meziyet "ahde sadâkat", "ar"ken
VAN...MARDiN...ELAZIĞ...BiTLiS...HAKKARi...CiZRE...
***
Kader kara yazmışsa anlamsız kalır sebep
Bir Arslanın peşine çelimsiz enik düşer...
Kalemim edep bilir; "Yunus’ca" yazar da hep
Sevgi saygı lime lime, çığ düştü her hayalime
Kırılalı yıllar oldu kestiğin o bastığın dal
Ne söylesem çok dilime, kalem dahi yük elime
Arta kalan dört kelime; güle güle ve hoşça kal
Bir rüzgâr esmeyle eğme başını
Çınarsın, köknarsın, meşesin oğul.
Aldırma hazana, sil göz yaşını
Çileli ömrüme neşesin oğul.
Kim bilir, kim kârda, kimler ziyanda
Sabret demek kolay emme velakin
Canlar boşa sıkılmıyor be Usta
Yük oldukça yüreklere onca kin
Hayat yolu çıkılmıyor be Usta
Dost bildiğim talihlerin en körü
Dünya ahiretin ekin tarlası
Tohumu çatlatan sabırdır oğul.
Kalp denen giz/ergâh aşkın yuvası
Sevgisiz gönüller kabirdir oğul.
Şeytan mahâretle kursa da ağı
Yok mu Yâ Râbb nevbahardan hiç umut
Kış ayından çok usandım, yaz hani?
Nârı nûr et, bir ışık yak az avut
İkramından hüzne kandım; haz hani?
Dert musîbet, ömrü külfet âcize
Bir anne edasıyla yaklaşır ins'e ilham
Bilir ki uyku haram, göğsünden her kim emse
Ahengin sedasıyla haz verir arttıkça gam
Mis kokar buram buram; el erbab-ı kalemse!
Sadıksa maşukuna ilham denen o ece
Gün doğdu kalemlere onur katan heceye
Emsalsiz bir geceye erdik elhamdülillah
Dar edip kâğıtları lanetli o cüceye
Gönlümüzü Yüce'ye verdik elhamdülillah
Dikkatleri çekerek mahşerin Sırat'ına
Cahildik, hamdolsun elif öğrendik
Puslu Kin Dağını aşmayı bildik
Maksat hasıl oldu ye'se direndik
Düşsek de kalkarak koşmayı bildik
Yûnus'tan aldık biz hayat dersini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!