Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

Yine demini almış güneşi çalmış gece
Yine beşer alçalmış, adalet esir güce
Belli ki asra ayar murat etmiş O Yüce;
Göklerin nazlı süsü hilalde kılmış karar
Yardımla emrolunduk, mazlumun Sahibi var.

Kâinâtım bir delilken, onca âyâtım yanıt
Anlamaktan pek uzaktın haz verirken her düşün
Bir işâret bekliyordun varlığımdan bir kanıt
Maske eksik gezmiyorsun; taktıran kim bir düşün!

Kim; felekten gün çalarken benliğinden bezdirip

Yâdımız edilipte soran olursa, kalem;
Talihinden muzdarip bir garip hiçti desin
Baharın sofrasına misafirken elalem
Kaderin kâsesinden hep zehir içti desin

Sükût dem alırken her gece vakti
Uyan, gözlerini aç Allah için
Hatırla Rabbinle yaptığın akti
Gafletten beriye kaç Allah için

İrade zayıfsa tuzaktır telkin

Taltif etmiş Rabbin seni; nâdîdesin bir gül gibi
Hayra taat onur iken, Hakk'a bayrak açmak olmaz
Nokta misli makam için bükülürsün virgül gibi
İstikâmet -O nûr- iken, şuâsından kaçmak olmaz

Ne zûldür ne boşa çaba, gönül sular her merhaba

Avuç avuç duam; geçerse nazım
Ne tipi, ne boran, ne kış isterim.
Az ayaz görmedim, belli niyâzım
Bol sabır, dehlizden çıkış isterim.

Tezgâh toplamadan sevap sezonu

Ne bahar isterim, ne de yelini
Bir ömür kar, bora estikten sonra...
Kolay mı durdurmak hüzün selini
Kirpikler kadere küstükten sonra

Bu ne fırtınaydı, bu neyin nesi

Dil beşerin gönül arkı; aşk ile dol boşa akma
Fikir bekler akıl çarkı; mukayyet ol boş bırakma

El Emîn’den al verayı, düşün dünü, maverayı
Tevazuya ser sofrayı; nefse lokma, aş bırakma

Daha ilk dokunuşta aşık olmuştum ona
Minicik avucumda nurdan izdi bu kalem
Nakışıyla renklendi hayatım baştan sona
Niceleri yalnızken bana 'biz'di bu kalem

Bir elmanın yarısı bir çift kumru gibiydik

Bir güruh ki, insafsız; hep muhalif ve asi
Gâh feminist, gezici gâh siyasi çarşı dır
Dil çatallı kaş çatık sözler ise hamasi
Mon/şer ile kol kola hep İslâm'a karşıdır

Karşıdır milletimin örfüne, türküsüne