Sensizliğe susadım yine bu akşam
Kendimi küllük başında buldum.
Uçmayı sen öğretmiştin bana
Kanatlarımın kırıldığını unuttum.
Sen bir güneş gibi doğduğunda
Ben bir gölge misali yok oldum.
Sensedim desem dağınık bir lisanla
Işığa hasret kör bir dilencinin dudağında
Lütfen diye başlayan bir duada
Ansızın kapanan bir el oluyorum
İstikbal kaygısıyla boğuşmadan
İnceden inceye hesaplar yokken
Ayaklarım yanlış yollarda değilken
Titrek bir mumun soğuk alevinde
Karıncalanarak sönmek isterim
Meleklerin gözyaşı döktüğü
Kutsal kitapların övdüğü
Ama insanlığın söndüğü
Mahzun ülke Filistin
Hakiki müslümanların evi
Bazı adamlar vardır
İnancı eksilmiş , hayalleri eskimiş
Yüzü maziye karşı eşkimiş
Ve nice bedeller ödemiş zavallı adamlar.
Hayata dair hiçbir beklentisi kalmamış
Duyguları tükenmiş , duyuları körelmiş
Bir kelebeğin gözyaşında boğuluyorum
Farid'in kemanında için için uluyorum
Cennette Renksiz bir fotokopi oluyorum
Kendimi sana mecbur hissediyorum
Ayrılığa gebe bir bakışın hüznünde
Gökyüzünde yücelttiğimiz aşkı
Ne yazık ki Yer yüzünde kirlettik
Kalbimde kutsal bir gerçek vardı
Şer masasında yalanlara meze ettik.
Vefayı gurur için çiğnedik
Emeklerimizi kül tablasında ezdik
Ne diye bu denli güçtür yaşamak
Aldığımız soluklar kimin cebine batıyor
Yediğimiz ekmeğin tuzunu kim çalıyor
Bulutlar kim tarafından satın alındı ki
Körpe goncalar susuzluktan kuruyor
Mizgin gülümsemişti bana
O gün güvercinler zeytin dalı ağzında
Uçmuştu memat ve esaret kokan sema altında
Arza indi Binlerce ruh zulme muhalifler uğruna
Gözlerindeki maviyi serpti kararmış arşa
-
Mithat Can
Tüm YorumlarAslan abemm