Gözaltlarıma inat su gibi aksın
Zaman
Çılgınca dönsün saatin yelkovanı
Penceremdeki seni bana kuşlar gitmesin
Gece gündüz ellerime inat yarışsınlar
Gelip gitsinler
Sana büyük düşmandır
Uyma nefsine sonu pişmanlıktır
Üstüne yükler olmadık derdi gamı
Bu kervan gider dünyada kalan hiç yoktur
İster zengin ister fakir ol fark etmez
Yolun sonu ölümdür
Konuşur kimseler anlamaz
Para ile övünür kimse önünden geçmez
Kıymetlidir elindeki dünyalık malı vazgeçmez
Gece gündüz sağda solda gezer bir iş tutmaz
Façası düzgündür para ile konuşur
Mal mülk ille olunmaz zenginlik
Îki bez parçası ile alınmaz benlik
Sorarsan kim zengin diye
Gönül hanını tamir edip girendir
Sorarsan kim fakir diye
Gönül hanını yıkıp döküp geçirendir
Konuşmadık ordan burdan
Attı durdu havadan sudan
Uçtu yükseklerden alçaklardan
Çaka bastı malı ile durmadan
Zevki sefa arzusu kapatır hakka gözü
Giderir ömür boşa kalır kahırlar başa
Kılmazsan namazı bırakırsan özünü
Bitti heber nefes i n yıkılır günah başa
Kimsesiz yüklü halde sokak ortasındayım
Özlemlerin yüreğe hüzünlü saplamalarıyla
Arkama bakmadan yapayalnız yürüyorum
Hasret vurmalarıyla kimsesiz yürüyorum
Yazları bir başka kışları bir başka
Gökyüzü masmavi güneşi pırıl pırıl
İhtiyarların sohbetleri bir başka
Tarla çalışır erkek kadın çocuk harıl harıl
Her mevsim hu ile gelir aşka
Yüzüme bir bak
Hiçbir şey söyleme
Sadece ısıt yüreğimi
Sus bendeki sensizliği uyandırmadan
Çatlamış kurumuş umutlarımı n salasını vermeden
Sadede bak
Seni seviyorum demekten
Hatta ve hatta
Sevmekten bıktım yoruldum
Sana ne zaman seviyorum desem
Sensizliğin çığlıkları dudağımda
Hasretin durağındayım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!