Kadin
Omru uzatirmis
Yalan bir masal
Belki bir hikaye
Omru uzatmaz bir kadin
Ne bir dakika. Ne saat
Ne ağlamaktan ne gülmekten geri kalan
Tutsak olmuş kelimeleri ateş efruza döndüren
Gece gündüzde sevda kölesi olan
İşte buyum ben
Bazen okyanuslar kadar derin ve engin
Bir Başka Düştün İçime
Bir Başka Yudumladım Kırdım Kadehleri
Resminle Yaşanmamışlıkları Yaşadım Yine
Dağınık Saçların Yıktı Sensizlikteki Hüzünleri
Dün Gece Sevdim Bu Sabah Yine Kaybettim
Eskiler aliyorum
Anilari yildizlara atiyorum.
Hayalleri gecelerde sakliyorum
Ruyalari sabahlarla yontularum
Eskiler aliyorum
Sadece eskiler
Bahar mevsimi gönüllerde açtıran
Sözleriyle muhabbet bülbülünü öttüren
Gül kokusuyla cananı hu ya yandıran tutuşturan
Samimiyet kadehinden Kevser’i badeden içiren
İrfan sofrasından kula hakla ikram eden
Felek pervasından kalan bize bir nefes
Hoş bir seda bu ömürde kalan bize
Bir yar isteriz himmet seda ile atan ömre
Zevki hanımıza doğacak bir güneş isteriz
Hey Damarlarında Bayrağının Rengini Vatan Hücresini Taşıyan
Demir Göğsüyle Dik Duran Engelleri Yıkıp Geçiren
Terleri Gözyaşıyla Toprağı Yeşerten İnleyen
Göğsünde Taşıdığı Ay Yıldızı Nişan Yapan
Ey Asker Layık Ol Kefensiz Yatana
Üzeri yırtık yüzü kirlidir
Cebi boş deliktir
Elleri nasırlı sertdir
Ama yüreği dolu ve zengindir
Sofasında dünden kalan çorbası vardır
Hayat
Ne. Neydi
Bir buse gülmekmi
Yoksa bir ıtır batması gibi
Aglamakmi
Caresizce yilan gibi
Hatırla
Beni hatırla gözlerindeki akan yaşların toprağa düşünde
Ellerinin gülleri koklayışında dikenlerin batışında
Aynalara bıraktığın buselerin konuşunda
Yüreğine konan iki kelimenin yanışında




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!