İnsan demek
sevgi hoşgörü barış
yürekleri ısıtmak
mutluluk saygı hürmet
gülümseme ile yad etmek
Sormuyor sa bana hiç hayallerimde canası
Yüreğime bir bų kle Yaseminler bırakmadı
Sevda savUrdu yaşamadıgım Mecnunları
Kara sevda acı hamuru ile yonulmuş
Gönül elinde orak olmuş
Sensizliğin hasretini biçiyor
Yüreğimdeki sensizlik deryaları çekiyor
Çağlayan ağlaşır içimdeki sensizliğe
Hayallerim Uçurum kenarına varış sensizliği yuvarlıyor
Sevginin çağladığı
Gözyaşların yürekleri dağladığı
Yüreklerde aşk-ı meltemin estiği
Dillerde saadet misk-in söylediği
dertler üst üste gelince
nefes alamayınca
gülümsemem kahıra gönünce
baharım kışa bulunanınca
yalan dünya diye kahretmişim
Yaşam la ölüm arası
Bir nefeslik adım
Bir sen at birde ben
Takılma dağa taşa
Bulanma toza toprağa
Yaşamın kilometresi biter
Kazandıkça kaybettiğinin
hırsla gururlandıkça mağlup olduğunun
zevk-i sefa ile yaşadıkça ömürün bittiğin
farkında degil........................insan
Çoktan belliydi onların dertleri
Gönüllerden vicdanı vatanı silmekti
Ulu hakanın sözleri işitince millet sevgisini
Görünce vucutdaki ihsanı ahlakiyi
Attılar bir leke iftirayı
insanların umutları tükenince
hayalleri bitince yarın düşünmeyince
dünü unutunca ağlayacak bir yerler arıyorlar
dualarını unutunca
yalvaracağını bulamayınca sürükleniyor
yanlızlığa bağladı aşk-ı kıyamet
ellerime tutuşturdu gülü laleyi
sızladı gözlerim kevseri miski
bir yere varmak istedi ayaklarım
kaybettim yolu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!