Tren yolculuklarıyla bıraktım sensizliği
Çığlıklarda unuttum yaşayamadığım hayalleri
İstasyonun hasret havasında kayboldum çaresizliklerde
Geceyi yırtarak gelen trenle son buldu umutlarım
Uçurdum sensizlikteki unutmabenileri
Sensizlik deresine döküldü hatmiler
Rüzgâr gibi esti
Sensizlik hasret amberleri
Bak son demlerde açtı
Sensizliğin en ağır en tatlı yükü
Hasretini çekmek
Gurbet sancısı ile yanmak
Sensizliğin içinde köze dönen bir ateş çaresizlik
Gözlerimden dökülen sensizliğin ibriğinden
Toz tutmuş rafa kaldırılan hatıralardan
Ahenkleri kaybolmuş soluk resimlerden
Ve sensizlikte yaşanan rastgele hayattan sildim
kapına geldim
bağırmak istedim
yüreğinde rüzgar gibi esmek istedim
bir damla gibi akımak istedim
Susuyorum konuşmak anlamsız geliyor bazen
Sözcükler canını mı yakıyor ağlayarak susuyorum
Yutkunurken dertleri yoruluyorum
Kelimelerin ağırlığıyla yinede susuyorum
Bir su değimen misali
Alt üst oldum
Döndüm durdum aynı yerde
Kaybolmuş bir çocuk misali
Kendi içim de kaybolmuşum
Korkuyorum titriyorum
Ve yine bir gece
Ellimde bir sigara son yudumluk bir kadeh
Yine gözlerin gelir delip geçer
Türküler çalınır sabaha sensizlikle merhaba
Yine sabahlara bir hışımla
Yarım bırakılan seherlerin doğumundaki
mum ışıgla daldım geçmişe
senin bana ağlayaak git deyişine
giderken dur demeyişine
resmini elime tuturuşun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!