Soğuk cennet
Gözlerin yokluğunda dokunuşların sensizliği ısıtmadığında
Saman parçasını tutuşan kibritlerin sensizliği ısıtmadığında
Ekimin ilk yağmurlarının düşününde sensizliği üşüttüğünde
Sensizliğin aydınlığına soğuk cennetin sisleri bürüdü yarınlara
Gören sanır deli bilmezler yürek ne yük çekti
Bilmezler ki serinletir özlemi eldeki işçi şişeleri
Günlere bölünmüş yansımış yârin yarın hasreti
Aklından çıkmaz delip geçer kanatır yârin hayalleri
Sensiz yaşamak yüreğim
Pencerenin önündeki yaprağını dökmüş
Güneş görmeyen çiçek gibi
Solmuş yılmış kırık ve dökük
Ellerim titrek sesim kısık
Gözyaşlarım karışıyor
Fırtına ile savrulan Suzanlar
Acı ile kırmızı motifler dokudu yüreğime
Hüzün yağmurları ıslattı yüreğimi
Kasideler sensizliğin tarifi
Sensiz sabahındayım Yalnız ürkek haldeyim
Sensizliğin karanlığına büründü hayallerim
Yüreğim suskun ve çaresizliğin içine ağlıyor
Geriye kalan hasretin kor kor yakıyor hayallerimi
Sanki ağırlaşmış sararmış ağlamış hatıralar
Bu vatan için ayrı gayrı düşmüşler
Yüreklerden kucaklardan yardan anadan babadan kopmuşlar
Göklere uzanan al kırmızıyı yüreklere taşımışlar
Anayı, yarı toprağın bağrından kopan filiz demişler
Bu vatana bir can borcu var değip
Dururken sızlıyor yüreğimdeki sensizlik
Tütüyorsun gönlümde
Tutamıyorum gözyaşlarımı akıyor yüreğime
Bir feryat ilişti dilime
Hasretler sensizliğe sınırlar çizmiş
Gözyaşımda bitmiş rüyalarda
sensizliğin ortasında çığlıklarda
yüreği ısıtan dillere sensizliği mühürleyen yanlızlıklarda
kışı dinlemeyen kardelenler gibi sevdim
kapı çalınca sensizliğe giren leylak la
Sabahın mehtabı gibi açıyorsun yüreğimde
Özlemle kokan çiçekle sarhoş olmuş gibiyim
Aşka susamış gönlümün serabısın
Yaşla dolu gözlerimin milisin
Bu gün bütün işleri bir tarafa bırak,
Otur karşıma gözlerimin içime bak
Sana olan sevdamı anlatmaz vereceğim kırat
Seni seviyorum sana diyeceğim gerçek bu hayat
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!