Bu vatan için ayrı gayrı düşmüşler
Yüreklerden kucaklardan yardan anadan babadan kopmuşlar
Göklere uzanan al kırmızıyı yüreklere taşımışlar
Anayı, yarı toprağın bağrından kopan filiz demişler
Bu vatana bir can borcu var değip
Dururken sızlıyor yüreğimdeki sensizlik
Tütüyorsun gönlümde
Tutamıyorum gözyaşlarımı akıyor yüreğime
Bir feryat ilişti dilime
Hasretler sensizliğe sınırlar çizmiş
Saçlarının rüzgârla Ahenkle Dans Etmesine
Bulutlar gök gürlemesiyle Yansızlığa bırakır iniltiler
Gül gözlerindeki açan tanyelini görünce hasretine kıvranır
Sensizliğin çırpınışlarındaki laleler yüreğimde solar
Oturmuş Bir Köşeye Ellerinde Kibritin
Zevk Ü Sefaya Düşmüş Gözlerin Yüreğe
İpek Limalı Gömlek Giyersin Gözlerin Nahmarem’de
Dilinde Zinkaflar Ayakların Gider Nefis Batağına
Düşleri süsleyen hayallerin tohumuyla
Özlemlerin yastığı rüyalarına baş koymalarıyla
Hüzünleri gecelerde ay ışığıyla dağılmalarıyla
Sensizliğin süreti hasreti dağıtmasıyla
Hayallerin sevda yelkenini umutlara çekmeleriyle
Gecenin vaktin de nur yağdı
Gözlere nöbetin ağırlığı düşenlere
Eller duaya tövbeye katlı
Furkan’ın yangınları düştü sohbete
Beden hikmet ile ağırlaştıkça resul’ün kelamı karıştı
Kömür ateşi korlaştıkça yürekler attı yunusun sözleriyle
Kulağımda eski bir şarkı
Dilime düğümlenen bir isim
Kadehlerle yudumladığım hatıralar
Yüreğimi dağlayan köze döndüren bir sevda
Dünde bıraktım gözyaşlarını
Bugün anılarım tekrar yazıldı
Yarın gelgitlere karıştı
Yaşananlar yaşanacaklar
Bir elbise gibi giyildi
ilk gördüğümde gözlerinde ıslandım
rüzgarın bıraktığı canan esintişinde kekeledim
gülüşünle hayalerimde filizlendin
dudaklarım sevgilim deme hasretinle çatladı
yüreğimle çektiğim resmini yanışlarımla çerçeledim
İnsan Kendi Olmalı
Kendini Üstün Değil
Eş Değer Bilmeli
Çiçeğin Bıraktığı Haz Gibi Gönülleri Okşamalı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!