Karasinek,
Harcadın alın terimi,
Hançerledin ciğerimi...
Bana öyle bakma,
Soframda kalan çeyrek lokma…
Dünya fani şu üç günlük ömürü,
Onurlandır şeref ile şan ile…
Kalp olmasın Zonguldak’ın kömürü,
El yıkama haram ile kan ile…
Ağaçlar dik gölge etsin insana,
Yedi içti inkâr etti,
Her anımı efkâr etti,
Dar günümde vurdu darbe,
Kıblesini çıkar etti…
Girdi her gün bin kılığa,
Bugün seni yazım dedim kâğıda,
Kızdı kâğıt anma dedi çamuru…
Saç baş yoldu bir başladı ağıda,
Bulut bile dökmez böyle yağmuru…
Ağza alma dedi onun ismini,
Ham isen piş düş peşine bilginin,
Yeni bilgi yükle her gün beyine…
Ayıbı yok öğrenmenin ilginin,
İlim irfan başlasın yön tayine…
Dünya indi boynuzundan öküzün,
Ağzı çarık uzun eli,
Yalan çalar her bir teli,
Rüzgâr esse çıkar keli,
Hiç utanmaz bin bir surat…
Kuş beyinli susmaz bir gün,
Çuvaldızın deliğidir gözlüğü,
Ahkâm keser, dünya gören radardır…
Üç beş küfür, ilim irfan sözlüğü,
Sorsan bilgiç(!) On Mevlana kadardır…
Bilgi çağı, okul olmuş her dala,
Bir bütündür hayat,
Çelişkiler yumağı,
Zıtların birliği yani…
Her şey birbirine bağlı,
Değişiyor değişmez görünen…
Sevda dağın gül ağacı,
Ellerini uzat bana…
Gönül bağın ol ilacı,
Yürek ateş buz at bana…
Sen baharsın canımda can,
Gözlerin çıkmaz sokak,
İçinde gönüllü tutsağım…
Kirpiklerin parmaklık,
Senden başkasına yasağım…
Gözlerin yemyeşil göl,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!