“Ahmet Bulut’a Sevgilerimle”
Baharında solmuş yiğit arkadaş,
Ciğerime ateş düştü yanarım…
Toprağında başucuna konmuş taş,
Acılarım bini aştı yanarım…
Ömrü sürdün hep yokuşa,
Ettin bizi nalân dünya…
Yoldun döndük tüysüz kuşa,
Gitti mal mülk talan dünya…
Ciğer yandı oldu kebap,
Şişede sulu cindi,
Süzülerek bardağa indi,
Geçti boğaz köprüsünden,
Sinirlere bindi,
Sülük gibi emdi efkârı,
Esti rahatlama rüzgârı,
Yedinci gün Pazar,
Yedi gündür mekânım mezar,
Vız gelirdi bana,
Attırmasaydı buraya zar…
Arşa çıktı yürekteki intizar,
Bu gün Cuma,
Gerçeği gömmüşler kuma,
Dillenen yalan,
Fitlenen yalan,
Yalan rüzgârıdır,
Özgürlüğümü çalan…
Düş işledik dantel gibi yarına,
Şafak vakti zulüm vurdu pençeyi…
Botla bastı boğaz ile karına,
Tüm bedende iz ettirdi ökçeyi…
İnsanlığı unutmuştu mahlûkat,
Yel eğmesin bir dal gibi,
Sel almasın bir mal gibi,
Yalan olma bir fal gibi,
Sen insansın dik dur kardeş…
Kesme - yakma diri diri.
Fırat almaz senin kiri,
Çık aradan din taciri,
Bırak beni bana bırak…
“Kara günün eseri”
Yanıt istiyorum yanıt!
Dertli annem! Çilekeş babam!
Canlarında can bulduklarım…
Canlarına kurban olduklarım…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!