Gönlüm nerede gezse
Civârı sensin güzel.
Merkezinde Rabb'im var,
Kenarı sensin güzel.
Meftûnuyum perimin,
Gözlerimde yağmur oldun,
Sele döndüm yâr seninle.
Mızrabımda mâhur oldun,
Tele döndüm yâr seninle.
Bindim aşk denen gemiye,
Burada deli bir yağmur yağıyor,
Yaş neyime gerek, sen olmayınca!
Bulutlar içinde Bodrum Kalesi,
Taş neyime gerek, sen olmayınca!
İçimde mutluluk ve hüzün eşit;
Rabbim; bu nasıl sevdâ
Tamuya varır gibi?
Bu çığ misali vedâ,
Ölü uyarır gibi.
Geldi, kanımı döktü;
Varamadı sana cânım mektuplar,
Okumazsın diye yazılmıyor ki.
Artık bana mekan oldu kutuplar,
Bu aşkla yörende gezilmiyor ki.
Çıkan ateşimin düşmesi lâzım,
Ey yâr, buldun benim gibi kerizi;
Bezdirdin de başın göğe mi erdi?!
Hanenize girmeyecek çeyizi
Düzdürdün de başın göğe mi erdi?!
Hâlim sudan çıkmış bir solungaçta,
Yâ Rab başım kazan gibi,
Bu çekilmez ağrı niye?
Hey devletim! Bazımızın
Niye açık bağrı, niye?
Şakıyan her kopuz yalan,
Sırtlamışım öfkeleri taşıyorum evime,
Kertenkele sürüleri ayağıma basıyor.
Kısrakların dizginleri dolanmışken elime
Uçurumun kenarında başkaları kasıyor.
Sardı beni avcılara yem olacak bir kuşken
Erdem Beyazıt'a
Şehirler, köyler, ülkeler,
Yedi kat gök, yedi kat yer,
Kara, kızıl, beyaz eller
Açılır sebebe..
Sebeb ey! ..
Uzun yolun bakiyesi olmuşum,
Hayatım okunur göz aklarımdan.
Bir fırsat ver, havalansın can kuşum,
Kalksın artık bu yük ayaklarımdan.
Şehr-i hayâl kapısını zorlarım,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!