Kanguru Şiiri - Özge Özgen

rüzgârın linç ettiği kara perdeler
açken ve en mahremini saklarken arkaya
kaba harflerle
gri tanelerine döküldük suyun

bir sabah uykusundan sızlanarak kalkarken çocuklar
inadına yağmurla yıkandı gök
ve telaşlı anneler yorgun elleriyle
geçerken tenha gölgelerden
güvercin ölüsü bir mevsimle ilerliyordu zaman

ilk sözcüğü yağmur koklatmıştı bize
gölgemizi unutmuştuk öncesinde
sonra o ilk düş kırıklığı
sakat ayağıyla kanguru taklidi yapan atların
altında
tamamen bozulup
çürümüştük

bir et yığınına dönen ellerim misal
ön sayfaya alınan
yetim günlükleri
kışın üzerinize bıraktığı eğil korkular
derhal
üşütüyor bizi

çelme takmıyoruz, çembere takılıp
dönüyor başımız
halimiz hal değil
güneşin etrafında dönenler tayfası olduk
dünkü yağmurdan eser yok

bütün lekeler yıkandı canım
göğsünüzü ilikleyin
şıppıdı
şıppıdı
size rakı balık çok
sırıtabilirsiniz