Kalakalmışlığı bilir misin?
Hani ARAF dedikleri o yer var ya...
Şimdi imtihanımın arafındayım.
Ne ileri gidebiliyorum, ne geri dönebiliyorum.
Şükrü Erbaş'ın "bir kapı önündeyim girsem suç,
gitsem Ayaz dediği yerdeyim.
??
"
Sana sitem değil bu mısralar, anla diye yazıyorum,
İçimde sessizce büyüyen o saf sevgiyi gör diye...
Ben seni o gün, o koca sessizliğin ortasında,
Boynundaki o iki benden, en masum halimle öptüm.
Ne bir hesap yaptım gelirken, ne bir karşılık bekledim,
Arınma
İnandım... Bir kurdun asaletine yakışır gibi,
Mert sandım, sözünün eri sandım o hileli gölgeyi.
Temiz kalbimin dürüst sancağını açmışken dünyaya,
Göremedim arkamdan kurulan o sinsi pusuyu.
Çocuklarım, can parçalarım, sığındığım evim...
Karıma haksızlık ettim" diyorsun ya hani,
Peki ne yaptın söylesene, benim gibi seveni?
Onun yuvasını korudun, düzenini bozmadın,
Ama benim tertemiz ömrüme hiç acımadın.
Beni gizli yollara, kuyulara bıraktın,
Yüzünü dönmek değil, bendeki sükutun adı,
Gölgesi düşen sözün, kalmaz ağızda tadı.
Ne sırra yer var bende, ne yalanın izine,
Gözümün nuru düşmez, net olmayan yüzüne.
"Gönlüm sendedir" demek, yetmez öyle derinden,
Sana belli edemedim ama; bana beni bekle deyişin içimde BAHE Binebil'in içindeki umudu gibiydi... Hiç gelmeyeceğini bilip yalan bir umutla beklemek...
Ben seni affetsemde sen kendini affetme olur mu?
Şişş! Kimse duymasın.
Söz aramızda...
Gitmek kolaydır bayım, asıl incelik kalabilmektedir. Arkana bakmadan bıraktığın yer değil, devirdiğin gönüldür kalibreni belirleyen. Unutma; senin kolayca vazgeçtiğin yerlere, başkaları şiirler yazar."
Bir bayram sabahı sığındın o sahte nezakete,
"Nasılsın" dedin, yüzün dönükken o büyük ihanete.
Sordun ya hırpaladığın o canı, o sızlayan teni;
"İyileşti mi" dedin, açtığın o derin yaraları...
Bedenimdeki o yaralar, ruhumun sessiz çığlığıydı,
Senin o ucuz yalanlarının bana bıraktığı mirastı.
Beni sensizlikle cezalandırırsan bir süre sonra bende bu cezayı kabul eder,sensiz yaşamaya oryantasyon sürecine girmeye başlarım. Artık bende sen yokmuşsun gibi davranmaya başlarım. Beni cezalandırğın bu yöntem bir süre sonra kendini cezalandırdığın yönteme dönüşür. Çünkü sen beni, sensizlikle terbiye etmeye çalışırken ben sensizliğe alıştığımda benim sensizliğe alışmama bu sefer sen alışamazsın.
Beni tek sen tanırsın, içimdeki duyguyu fırtınayı acıyı hevesi umudu mutluluğu beklentiyi...
Ama en çok tanımadan beni...
O hoyratça egona yenik düştün o küçük çocuğu hırpaladın...
Yedi kat yabancıya derya oldun, taştın da,
Bir benim çölüme bir damla su olmadın.
Gelenin yükünü aldın, omuzladın da,
Benim feryadımı bir gün olsun duymadın.
Herkese güneş oldun, ısıttın dünyasını,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!