"Yarı yolda bıraktın" demek kolaydır elbet,
O yolda ne can verdim, bilmezsin sen nihayet.
Güven dediğin bağın, bendeki harcı tamdı,
Seni benden çok seven, inan benim sevdamdı.
Adımı suç sayarsın, sitemin dile gelir,
"Yarı yolda bıraktın" diye suçlamak kolay,
Görmek istemiyorsun, kimdeymiş asıl olay.
Belirsiz sırlar benden güveni alıp gitti,
Sen suçlu ararken bak, o yol çoktan bitti.
Ben neleri göze aldım, neleri içe attım,
İnsanın canı yandığında normalde sığınacağı liman, derdini anlatacağı kişi "yâr"dir. Ama yaranın sebebi bizzat o limanın kendisi olunca, insanın iyileşmek için gidecek hiçbir yeri kalmaz. İlaç olması gereken kişi zehir olmuştur.
Ruhu Tanrı Dağları kadar engin ve derin,
Mısralarla örülmüş o kalpteki her yerin.
Bir şairin gözüyle bakar o hayata, cana;
En güzel yakışandır babalık vasfı ona.
Kalemi şefkat taşır, sözü destan tadında,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!