Eylül Çiçeği Şiirleri - Şair Eylül Çiçeği

Yıllarca uyuyan o gizli koru,
Tutuşturdu bende bu ağır soru.
İçimde parlayan Akdeniz zoru,
Senin o hoyratça vuruşundandır!
​"Nasılsın" diyerek sordun ya teni,
Yataklara düşen o dertli beni...

Ağladığıma bakma,
İyiki mahvettin her şeyi.
Yoksa tüm hayatımı değiştirecektim senin için...

"Kurt dediğin asil olur, giderken bile asaletli olur,
İnandığın davayı çöpe atacak kadar küçülmedim ben,
Başım dik, ardıma bile bakmadan yürüdüm.
Puslu havalar kurda diz çöktürmez bilmedin,
Ben kendi küllerinden doğmayı bilmekle meşhurum, eğilmedim.

​KARISIYLA MUTLUYKEN...
​Bir yanda karın vardı, mesut bahtiyar idin,
Madem öyle mutluydun, beni neden istedin?
​Her masada o vardı, boy boy resim attın.
Kendi suçunu örtüp, beni suçlu tuttun beni!

Ben kendi dünyamın zarif tahtındayım,
Ne bir sitemin, ne bir gizli ahındayım.
Gönlü olan buyursun, kendi bağını sarsın,
Benden uzak olanlar, bittiği yerde kalsın.

Işığım bana yeter, gölgeler çekilsin gitsin,

Hikayenin sonunu biliyordum, yinede seni yaşamak istedim. Benim olmayan birinde kendimi kaybettim...

"Kendi yarattığın enkazın başında 'neden yıkıldı' diye dövünmek yerine, sorumluluk almaktan kaçıp beni suçlamayı bırakmalısın."

Dünyaya gözlerini açtığın o ilk mukaddes gün,
İçimde bir nehir çağladı, bitti o eski hüzün.
Sen benim bu hayattaki en güzel, en berrak yolum,
Ruhuma neşe veren tomurcuğum, kanadım, kolum...
​Zaman akıp gidecek, büyüyeceksin nazlı çiçeğim,
Gözümün nuru, geleceğim, en tatlı gerçeğim.

"Neredesin?" diye sorarsın o sahte merakla,
Beni hâlâ o bıraktığın enkazda ararsın.
Gözün arkada kalmış o çocukça atakla,
Hâlâ o eski yerimde miyim, onu sınarsın.

​Ben senin o sığ haritandan çoktan silindim,

Sen beni çocuklarıma mahçup ettin, sen beni çevreme mahçup ettin, sen beni bana mahçup ettin gamalı...
O yüzden bana sevdadan, üzülmekten bahsetme!
Yaptığım fedakarlıklara nankörlük edecek kadar kötüsün gözümde. Senin duygun sevgi değildi bir hevesti aldın hevesini gittin.Yoksa ben seni iki yıl değil bir ömür beklerdim... Ben kaybetmedim sen kaybettin. Sana inanmış bir kalbi yıktın. Unutma Allah kırılan kalptedir!
Benim bu yüzden gönlüm rahat. Sen bir ömür bu vicdanla yaşayacaksın senin adına üzgünüm...