Bir insanı, kendi rızasıyla kaldığı bir hapishaneden kurtaramazsın. O, o hayatın içinde kalmayı (gerekçeleri ne olursa olsun) şu an için tercih ediyor.
Tomurcuğun Vakti
Fırtınalar kopsa da, her söz menzilin bulur,
Sitem dilden dökülür, asıl mana can olur.
Ben iki yıl beklemiş, sabrın nakışıyım yar,
Benim açan gönlümde, sadece bir bahar var.
Toprağın ve asaletin.
Seni anlatsam; bir nehir derdim, sessiz akan ama yatağını kimseye vermeyen,
Sığ sularda yüzmeyi bilmeyen, derinliğini fırtınalardan alan.
Kırıldığı yerden çiçek açan o inatçı topraksın sen,
Her darbede biraz daha dikleşen, biraz daha kalkan.
Kurt yatağında hile, Türk’ün yurdunda sevda yanlış olmaz,
Gönlünü pazar yapanlar, bu asil makamı anlayamaz.
Sen aşkı korkakların gölgesi mi sandın?
Börte’nin olduğu yerde sahte tahtlar kurulamaz.
Bir yanda emanete hıyanet, bir yanda ucuz oyunlar,
Oysa bu topraklarda sevdi mi, tam sever boyunlar.
"Korkunun sildiği o kelimeler,
Sanma ki yok olup gider derinlerde.
Bir kalbi kanatarak kurulan o sahte tahtlar,
İlk rüzgarda darmadağın olur bu sahne.
Sen kendi yalan tarlanı ek dur kelimelerinle,
Benim merhametim sana fazla geldi, anladım.
Unutma; seni gerçekten hayatının merkezine koymak isteyen insan, seni bekleme odasında çürütmez. Kanatları kırık bile olsa, senin yanına yürüyerek gelmenin bir yolunu bulur. Kendini başkasının hikayesinde figüran yapma; sen kendi hayatının başrolüsün.
Dilinde şükür cümleleri, sanırsın sütten ak kaşık,
Oysa vicdanın kapkaranlık, aklın karmakarışık.
Allah’ı şahit tutuyorsun ya kendi ayıbına,
Yalanların sığar mı sandın duaların koynuna?
Ben ilahi adaleti yaşadım, buldum gerçek sevgiyi,
Sen sadece kandırdın o sahte yüreğini.
"Sözler ki birer maskedir artık yüzlerde,
Şiirler ki gerçeğin önünde eğilen birer gölge...
İçinde başkasını taşıyan bir gövdenin,
Dışarıya verdiği o nizamlı selam dürüst değildir.
Ben senin o süslü sahnende bir seyirci değilim,
Olmadım, olmayacağım da.
Kuş uçmaz, kervan geçmez bir yerdesin.
Su olsan kimse içmez,
Yol olsan kimse geçmez,
Elin adamı ne anlar senden?
Çıkarsın bir dağ başına,
Bir ağaç bulursun Tellersin
O an zaman durdu, dünya çekildi altımdan,
Bir feryat koptu sanki en derindeki canımdan.
Sesim titretmedi, profesyonel bir zırha büründüm ama
İçimde bir nehir kurudu, bir şehir yıkıldı o sıra.
Bir ses, bir telaş ve arkasından gelen o yabancı yankı...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!