Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Üçkâğıtla milleti
Ütenlerden olmadım
İhaneti, zilleti
Tutanlardan olmadım

Bakmadan şer restine

Olsun dedim amma olmadı işte
Gerçek yâr nasılsa öyle olmadın
Sınırsız bir aşkla severdin düşte
Düşümdeki gibi şöyle olmadın

Yokluğun dünyamı ateşe verdi

Yanık bağrım üstünde
Kar olsan olmaz mıydı?
Şu perişan, dar günde
Var olsan olmaz mıydı?

Derdi salıp derine

Dünyanın serveti senin olsa ne!
Yurdunda, yuvanda huzur olmazsa
Sonra kör bakarsın kamu cihana
Gözlerin gönlüne nazır olmazsa

Hayat bir imtihan; etme, bulursun

Kaderine bağlanmıştım bir kere
Kederimi berk ettiler ölmedim
Yokluğunu damarıma yok yere
Acımadan zerk ettiler ölmedim

Seher vakti gül kokunla yekindim

Hayat denen yolculukta
Sona doğru koşuyoruz
Göz kırpmadan bir solukta
Engelleri aşıyoruz

Saçlardaki ilk ak gibi

Sorar mıydın beni bana?
Bende biraz sen olsaydın
Kastetmezdim tatlı cana
Tende biraz sen olsaydın

Baş olsan alnın olurdum

Boşuna sözümde mana arama
Seni sevdiğimi ölsem söylemem
Bir şeyler saklamak ere ar ama
Seni sevdiğimi ölsem söylemem

Temelden yıkılsa gönül hisarım

Korkaklar uzun yaşar er olanlar er ölür
Yiğit dârda sözünü sakınmadan der, ölür

İkbâlini düşünmez istiklâl dileyenler
İt tasmada geberir, bozkurt soyu hür ölür

Sanki tufan sonrası
Sûr üflenmiş, zaman dar
Yüreğimde yâr yası,
Ölüm sensizliği var

Sen sinemde bir oksun