Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Elden çıkıp gitti cümle varımız
Bilmedik nerede, kimde kaybettik
Hâlâ hiç farkında değil yarımız
Buçuğu, çeyreği tamda kaybettik

Şaşırmadık kurda koyun dalarken

Yaradan’dan yalnız beni
Dileseydin ölür müydün?
Bülbül gibi yakıp teni
Çileseydin ölür müydün?

Yer açsaydın ocağında

Bilmeyen öğrensin, duymayan duysun
Nevruz; Türkeli’nde nakış demektir
Ezelden ebede alp yüreklerden
Kâinata Türkçe bakış demektir

Kişi bastığında yerin üstüne

Müslüman, Allah’a iman edendir
Şeytanın koynuna çekilen değil
Benliği terk edip birlik güdendir
İkilik yurduna dikilen değil

Resulü Muhammed, rehberi Kur’an

Gün doğacak gün doğudan
Cümle âlem nur olacak
O kutlu gün geldiği an
Durmak bize ar olacak

Dikilince akın tuğu

Sarar beni beş vakit
Başımın tacı namaz
Hak’la aramda akit
Kutlu aracı namaz

Ezan çağırır bizi

Türk’üz, yaktık dağ, kaya
Üstüne köz çöktürdük
Baş eğdirdik başlıya
Dizliye diz çöktürdük

Yürüdü Börteçine

Ey milletim el izinde
Yürüyene kulak asma!
Yabanın kör dehlizinde
Çürüyene kulak asma!

Uyacaksan buyruğa uy

Kaç yıl geçti eski hamam eski tas
Gören var mı doğru nerde, hak nerde
İşler hile, işler oyun, iltimas
Ayaktan örklenmiş, gözünde perde
Bir merkep otluyor koyduğum yerde

Yerinden kalk Kürşad’ım
Yas bürüsün yas Çin’i
Adınla adım adım
Kaplamalı pus Çin’i

Kurul doru aygıra