Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Korkaklar uzun yaşar er olanlar er ölür
Yiğit dârda sözünü sakınmadan der, ölür

İkbâlini düşünmez istiklâl dileyenler
İt tasmada geberir, bozkurt soyu hür ölür

Sanki tufan sonrası
Sûr üflenmiş, zaman dar
Yüreğimde yâr yası,
Ölüm sensizliği var

Sen sinemde bir oksun

Gönül göğe alıştı
Gayrı yer bela olur
Çıngı düştü, alıştı
Ateş, yer; bela olur

Ne can kalır ne de ten

Türkeli’nde emsalsiz alp,
Eren Ömer Halisdemir
O, sınırsız kutlu vatan,
Turan Ömer Halisdemir

Düşüp Kürşad’ın peşine

Ömür elde mercan tespih
Kayıp kayıp gitti elden
Ne söz tuttu ne de tembih
Duyup duyup gitti elden

Eksilse de günden güne

Ey insanlar!
Çoğalan, kalabalıklaşan insanlar!
Ve kaybolan insanlık!
Bir teklif sunmaktayım size
Masumca bir öneri
Ticaret sanmayın sakın

Kapında köle oldum
Kalbine almıyorsun
Hâlimi, hayalimi
Ol görüp bilmiyorsun
Yalandan olsa bile
Yüzüme gülmüyorsun

İlk adım atışta aldın gönlümü
Akboz at üstünde çaldın gönlümü
Üç bin yıl öteye saldın gönlümü

Türklük dünyasının kültür başşehri
Selam olsun sana, selam Oş şehri

Gönüllü geldiğim Oş şehri senden
Gönülsüz giderim, iyi bak ona
Bir bedel istersen bir bedel benden
Canımla öderim, iyi bak ona

Aman incitmesin toprağın, taşın

Soyka sanki Sivas oldun başıma
Ben seninle baş edemem, öte dur!
Kalbimdeki yaraları kaşıma
Ben döşümü taş edemem, öte dur!

İster surdan sokaklara gulam at