Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Gel boşu boşuna gamlanma gönül
Feryadın, figanın, ahın var ise
Rabbim her derdine derman yaratmış
Şükreyle güneşin, mâhın var ise

Toprak sarar, kar üşütür, od yakar

Gönlünü örs eyle, gözünü çekiç
Zülfünün teliyle harla gönlümü
İster demir dağca eritip kes, biç
İstersen bir eyle yerle gönlümü

Belki nefesinle varlığım erir

Altay beşik, bozkır yuva
Biz Âdem’den beri geldik
Demir dağı döve döve
Durulandık, duru geldik

Başlarımız tolgalandı

Bir adınla yüreğimi doldurdum
Su misali sedasını sevdiğim
Seğmen saldım, göğe bayrak kaldırdım
Dağ eriten nidasını sevdiğim

Ak boz atın yelesine yıkılıp

Demir dağı kül eyleyip
Yorulandım gözlerinde
Bir emirle kul eyleyip
Sürülendim gözlerinde

Ne kederdim ne de gamdım

Bir gün olsun gül yüzünle
Gül bize gül öğretmenim
Güneşinle, gündüzünle
Gel bize gül öğretmenim

İster bahar isterse yaz

Ne barikat tutar beni
Ne kelepçe ne karakol
Otobüs, tren de tutmaz
Deniz hiç tutmaz

Dünya durmadan dönse de

El evinde öz malını arayan
Gözden düşer, taze iken lönk olur
Başkasının izlerinde yürüyen
Ancak avcı köpeğine denk olur

Altın olan ahmın ile tartılmaz

Şah etseler muhannetin birini
Karun olsa bir misafir çağırmaz
Pahıl kulun pek malamat torunu
Hayalini hakikatle yoğurmaz

At giderken dörtnal ile kenterle

Kırlangıç bir garip kuş
Görmedim nere tüner?
Mevlevi derviş gibi
Semada sema döner

Zararı yok, dokunmaz