Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Ellerimi el bilme, el değilim vallahi
Düşte olsun bir kere dokun, beni unutma!
Biliyorsan günahı, biliyorsan Allah’ı
Ayrılık uykusundan yekin, beni unutma!

Kaşlarını gerince kirpiklerin ok olur

Saçlarını urgan eyle
Sar boynuma ben öleyim
Üşüyorum yorgan eyle
Ser boynuma ben öleyim

Bahtım kara, bağrım delik

Tatlı dilin ninni söyler
Dizindeki ben olsaydım
Kül olana ateş neyler
Közündeki ben olsaydım

Saçlarınla sar sineni

Ey canım, ey celladım
Ben sana kızamam ki!
Yâr bildim, yâr belledim
Ben sana kızamam ki

Adını andı diye

Alp yüreğim aşka düştü
Kaşla gözün arasında
Üzerine dert üşüştü
Kaşla gözün arasında

Kuşatmışken koca Çin’i

Aşk bir gönle girdiğinde
Dil ile hâl hemhâl olur
Sevdiğini gördüğünde
Umutları dal dal olur

Yer tutunca alev döşte

Deli gönül yılkı atı
Tutabilene aşk olsun
Yokluk denen saltanatı
Satabilene aşk olsun

Kaçıp kulluk pazarından

Gönül ehli pervaz etse aşka kanat dayanmaz
Yıkılır sırça köşkleri mülk, saltanat dayanmaz

Pervaneler göz kırpmadan tavaf eder ateşi
Muradına yüğrük olan yörüğe at dayanmaz

Ben gökçek gözlerinde
Gamlanmışım Aybala
Kül olup közlerinde
Çimlenmişim Aybala

Ok vurunca döşüme

Ay göklerde doğmadan
Bende doğar Aygerim
Uykudayken henüz tan
Yere ağar Aygerim

Hüzünlense, gamlansa