Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Çiçekleri ezmeden
Gidiyorum buradan
Suretleri çizmeden,
Gidiyorum buradan.

Durma gönlüm meydanlarda buluşalım Allah için
Peygamberim seni övmüş, demedin mi neden niçin?

Mevla’yı Bir’dir bilelim gah ağlayıp gah gülelim
Demeyelim ayrı gayrı gözlerden yaşlar silelim

Kar kış demeden
Yürü hey! Ayaklarım
Nereye gitmek istersen
Oraya kadar git!..

Eğri büğrü giden yollar,
Neden doğru gitmediniz?
Hak deyince kaçan kullar,
Neden kul’a gitmediniz?

Karla kaplı yüce dağlar

Yağmur yağar yedi iklim geceden
Gün sözünü geri çekmez heceden
Güneş doğar şafak vakti niceden,
Ben yorgunum hava soğuk yol uzun!

Dertlerimi cümle alem yazacak

Aynaya baktım
Lambayı yaktım
Kafaya taktım,
Gitmeli burdan.

Dizlerimde derman
Yakamızda ferman
Yolumuzda harman,
Varken gitmeliyiz.

İki elim yakandaysa,
Dönüp geri gitmen gerek.
Sende biraz insaf varsa,
Dönüp geri gitmen gerek.

Hak Yoluna giden derviş

Dağların başına çıksam,
Filiz olsam bitsem derim.
Enginlere şöyle baksam,
Bülbül olsam ötsem derim.

Burdan uzaklara giderim dersin,
Gittiğin yerlere beni de götür.
Allah ne muradın var ise versin,
Gittiğin yerlere beni de götür.

Mecnun Leyla için çöllere düşmüş