Savaşlar bitti deme bu savaşlar hiç bitmez
Yapılan bunca zulüm gözlerimizden gitmez
Bütün güller kırılmış dallarda bülbül ötmez,
Bu dünya kan ağlarken sevda benim neyime!
Hesap kitap işi bitmez diyorlar,
Bunun da bir sonu var gibi gibi.
Çakallar toplanmış eti yiyorlar,
Bu dünya bizlere dar gibi gibi.
Gideceğim dersin artık buradan,
Açtığın yarayı sarmadan gitme.
Gelip geçeceğim dersin şuradan,
Bu kez hatırımı sormadan gitme.
Güneşin güldüğü günü görürsem,
Sevda ikliminden damlalar derim.
Dağlarda toplanan karı kürürsem,
Sevda ikliminden damlalar derim.
“Karlı Dağlar gibi dumanlı başım,
Bahar görülmedi gözüme benim! ”
Durmadan akıyor kanlı gözyaşım,
Kimse inanmıyor sözüme benim!
Musul, Kerkük gitti,Halep yanıyor
Ne güneşi gördüm ne aya hasret
Payımıza düştü durmadan sabret
Bu sözlerim olsun herkese ibret,
Gülen yüzde kaşlar çatılmaz derler!
İnsanın özünde toprak yatıyor
Açılır Hak’kın Kapısı,
Demedim mi sana Nazlım?
Topraktan insan yapısı,
Demedim mi sana Nazlım?
Bahçemde ki güller soldu
İğde çiçekleri açtığı zaman,
Yanımda olmanı ne çok isterdim!
Gece uykularım kaçtığı zaman,
Yanımda olmanı ne çok isterdim!
Daha çok özledim yıllar geçtikçe
Hak adını yazan eller
Hak’kı diyen güzel diller
Hak emriyle açan güller,
Mevlam diye dua eder!
Gökyüzünde uçan kuşlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!