Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Eğer Türkü bilmiyorsan,
Telde yanar elde yanar.
Çağırınca gelmiyorsan,
Külde yanar dilde yanar.

Şu cihanda görür gözü

Bu güzel yurdumda açan çiçekler,
Bayrak diye ağlar, al diye ağlar.
İnsanlara şifa saçan böcekler,
Petek diye ağlar, bal diye ağlar.

Askerin gönlünde hep vatan yatar

Gözyaşlarım damla damla
Akıyormuş sele dönmüş
Gitmiş burdan uzaklara,
Diyorlar ki ele dönmüş.

Bağı almış bağban olmuş

Aramızda yüce dağlar sıralı
Gel deyince hemen gelemedik biz!
Bu derde düşeli gönül yaralı,
Gül deyince hemen gülemedik biz!

Dergâhın kapısı açık duruyor

Meyvede ağaç dalı,
Ağaç güzel dal güzel.
Sofrada çiçek balı,
Petek güzel bal güzel.

---Eşime 40.Yıl Armağanı---

Gülistan’a gül söyledim gelecek
Haber salmış “YAR!” kadrimi bilecek
Gülmez dedikleri yüzüm gülecek,
---Gülistan’a şiir yazdım bilesin

Sanma Her şey elde durur,
Hayat bazen akar gider.
Düşman gelir, tokat vurur,
Şimşek gibi çakar gider.

Kimsin diye sorarsan göklerdeki bayrağım,
Bayrağımda ala sor allar anlatır beni.
Ağaçlar çiçek açmış bahçelerde toprağım,
Topraktaki dala sor dallar anlatır beni.

Aşkların en güzeli
Sana aşık olmaktır.
Sevdanın en güzeli
Senle birlik olmaktır.

Hayat yolunda derler

Mekke'de açmıştı Amine Gülü,
Güllerin Sultanı Sensin Efendim.
Medine'den çıktı İslam Bülbülü,
Güllerin Sultanı Sensin Efendim.