Sakın yanmaz sanma beni
İçimdeki sevda yanar.
Unuturum sanma seni
İçimdeki sevda yanar.
Yüce dağda kar gibiyim
Gökler ağlasa bile yerler duymaz sesini
İçinde huzur olmaz tutsan da nefesini
Ona fırsat verirsen doldurur kesesini,
İnsanları boş sanma kalbinde sevda yatar!
Kahramanlar Yurdunda çakallara yer olmaz
Petek petek balım olsan
Çiçek çiçek dalım olsan
İlmek ilmek halım olsan,
Yine seni sevmiyorum.
Değirmende dönse taşım
Sözüm sana sevgili
Yoksa unuttun mu beni?
Aradan yıllar geçti,
Ben hiç unutmadım seni!
Senden bütün dileğim;
Şiir sokakta
Kalem batakta
Olur mu böyle,
Doğruyu söyle?
Ya Şiir Sokakta olmasın
Ya kalem hiç yazmasın!
Desenizde bile bunlar emekli,
Gayrı şiir yazmak bizlere düşer.
İçmek istesek de çayları demli,
Gayrı şiir yazmak bizlere düşer.
Elimizden kalem düşmeye görsün
Aşkın Kanunuydu yazıldı denen,
Bu kanun yazılsa görmezmiydik hiç!
Dünya dengesiydi bozuldu denen,
Dengeler bozulsa görmezmiydik hiç!
Çaldığın kemanın sesinde gurur
Kahrolası gurbet belimi büktü
Huzurum kalmadı moralim çöktü
Yollarıma dostum suları döktü,
Yolların üstünde gurbet yazılı!
Şimdi hasret kaldım gönül bağına
Sevgiliye
Sevgiliye giden yolda,
Hayat çetin olsa bile.
Kuşlar güzel öter dalda,
O çiçekler solsa bile.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!