Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Anadolum Cennet vatan
Toprağında Şehit yatan
Bayrağına rengin katan,
Gülüne Kurban Olurum.

Ateş sönmüş geri külleri kalmış,
Faydası olmayan külü neyleyim.
Sevenler yollarda rüyaya dalmış,
Mevsimde açmayan gülü neyleyim.

Kader dedim yine bizi mi buldu?
Dünyayı severim kulu severim.
Bize yardım eden gizli bir koldu,
Gözünü severim kolu severim.

Ey Dost;
Gülü sevip,
Dikenine katlanmaya gerek yok,
Papatya sev,

Ne sabahım kaldı ne de akşamım
Bir türlü bitmiyor kederim gamım
Yağmurlar vurdukça kırılır camım,
Bize düşman oldu el verdiklerim.

Yolumun üstünde dikenli teller

Gül yüzlüm
Güzel gözlüm
Tut elimden
Kaldır beni

Bayrağımın peşinden,
Koştuğum gündür bugün.
Bülbüllerin sesinden,
Coştuğum gündür bugün.

Bir sevda çekirdeği,
Döner döner durulur.
Tutuklu sevdalarım,
Gönül senden sorulur.

Menzil uzak deme sakın
Dostlar gelmiş akın akın
Görmek ister uzak yakın,
Gideceğin günü düşün!

Karanlık gecenin sabahı olsam,
Güneşin doğduğu günü severim.
Yaylalarda açsam ovada solsam,
Güneşin doğduğu günü severim.