Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Diken bakılınca bağ oldum sanır
Zeytin sıkılınca yağ oldum sanır
Dünyanın sırrına akıl ermiyor,
Fare kükreyince dağ oldum sanır.

Ne zaman kalemi elime alsam,
Yeter artık yazma şimdi dur diyor.
Ne zaman kapıda tokmağı çalsam,
Bekleme tokmağı hemen vur diyor.

Çifte minarede ezan okunur

Karşıda dağ gibi duruşum vardı,
Günden güne eriyorum kar gibi.
Uzak mesafeden vuruşum vardı,
Ocaklarda yanıyorum nar gibi.

Gök yüzünde bulut gibi,
Dalgalan sen Şanlı Bayrak.
Gönüllerde umut gibi,
Dalgalan sen Şanlı Bayrak.

Ayla yıldız gece doğar

Hedefte Hürriyet Bayrağı olsan,
Bayrağımı alır sana gelirim.
Türkmen illerinin toprağı olsan,
Toprağımı alır sana gelirim.

Ok yaydan çıktığı karanlık gece

Kardan beyaz ellerinle
Şirin tatlı dillerinle
Açılacak güllerinle,
Sana hasret kalmışım ben.

Dağdan esen yeller gibi

Ben şairim sen de şiir,
Seni yazar dururum ben!
Şiirime söz edeni,
Kalemimle vururum ben!

Kemal DOĞANAY

Bazen yazım bazen kışım
Ocaklarda hep yanmışım
Havalara aldanmışım,
Derdim yoktur sanma sakın!

Yalınayak başım açık

Yağmurun toprağı
Sarması gibi
İnsanın huzurda
Durması gibi

Takımda yıldızlar

Ak ellere kına yakmış,
Gezer durur Sarı Gelin.
Kulağına küpe takmış,
Gezer durur Sarı Gelin.

Nede güzel gözleri var