Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Kemal Doğanay

Kar kış demeden yollara
Düşen bütün çocukların
Emeğini zayi etme,
Yalvarırım Sen Allahım!

Annelerin, babaların

Devamını Oku
Kemal Doğanay



Dağları taşları çiçek kokuyor,
Dile gel hey Anadolum dile gel.
Çocuklar okulda kitap okuyor,
Dile gel hey Anadolum dile gel.

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Gözümün gördüğü her yerde sen var,
Sen benim gönlümde açan çiçeksin.
Yüzümün döndüğü her yerde sen var,
Sen benim gönlümde açan çiçeksin.

Bahçemizde güzel çiçekler açmış

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Aklından hiç çıkarma bu dünyanın sonu var,
Sen bilirsin deyince dövüş kavga olmazmış.
Her gelen gider birgün insan oğlu gözü dar,
Sen bilirsin deyince dövüş kavga olmazmış.

Kavgaları suya yaz çabuk silinsin gitsin

Devamını Oku
Kemal Doğanay



Bu işin sonunu görmek kolayda,
Aklıma geleni sen bilmiyorsun.
Yaşadığım bunca günler olayda,
Aklımda kalanı sen bilmiyorsun.

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Bağrıma saplanmış kanlı bir bıçak,
Gücün yetiyorsa gel de sen çıkar!
Tabip el atarsa çıkarır ancak,
Gücün yetiyorsa gel de sen çıkar!

Yetime sordun mu neden babasız

Devamını Oku
Kemal Doğanay


Nar tanesi, nur tanesi
Annesinin bir tanesi
Evimizin son hanesi,
Ne güzelsin sen çocuğum.

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Bazen yazım bazen kışım
Ocaklarda hep yanmışım
Havalara aldanmışım,
Derdim yoktur sanma sakın!

Yalınayak başım açık

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Yağmurun toprağı
Sarması gibi
İnsanın huzurda
Durması gibi

Takımda yıldızlar

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Ak ellere kına yakmış,
Gezer durur Sarı Gelin.
Kulağına küpe takmış,
Gezer durur Sarı Gelin.

Nede güzel gözleri var

Devamını Oku