Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Kar yağarmış saçaklardan,
Yağar dersem inanma sen!
Buz erirmiş sıcaklardan,
Erir dersem inanma sen!

Gül kokarmış yanaklardan,

Bırakıp gitme beni,
Dedim sana insafsız.
Unutmam asla seni,
Dedim sana insafsız.

Bahçende güller açsın

Hatır gönül yıkma derler,
Yıkılınca yapılmazmış.
Soğuk suyu katma derler,
Pişmiş aşa katılmazmış.

Devran döner başa gelir

Göz bakar ama görmek için GÖZ ister
Kulak duyar ama duymak için SES ister
Dil söyler ama konuşmak için SÖZ ister
Gönül sever ama sevmek için KALP ister,
Bunları yapmak için ise SEVGİ ister!
Hepsinden de önemlisi İNSAN gerek,

Elin kalem tutuyorsa
Vatan sevdasını yaz
Sebebini soranlara?
İçindeki insanları yaz.

Dünyayı severim ahiret için
Ahiret dediğin bu dünya için
Yanlış yola gider insanlar niçin?
İnsan kimdir diye bir kere düşün!

İnsanlar gördüm allı yeşilli
İnsanlar gördüm çok tatlı dilli
İnsanlar gördüm yalan dünyada,
İnsanlar gördüm yaşar rüyada!..

Ey gafil
Gözünü aç
Tefekkür et
Teşekkür et

Bu dağları aşmak gerek
Hedefine koşmak gerek
Haksızlığa şaşmak gerek,
Bunu söyler insan olan.

Mevlana’ya
Ey mevlaya giden yollar,
Yollar bizi O’na götür!
Ey hasretle yanan kullar,
Kullar bizi O’na götür!