Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Hangi sevdalı gönül bu sevdayı unutur
İlkbahar geldiğinde ağaçlar çiçek açar
Sonbahar soğukları yaprakları kurutur
Sebebini demeden nefsinden uzak kaçar.

Yürürse yollar yürür durursa dağlar durur

Gönül yüksekte gezer alçaklar senin olsun,
Tozu yere kondurmaz biliyorum gardaşım.
Sebebi soran varsa senin canın sağolsun!
Ölümü kimse sevmez biliyorum gardaşım.

Ve sonra yağmur yağmalıydı
Peşinden güneş doğmalıydı
Damla damla yağan yağmur,
Çiçek olup açmalıydı!..

Ve sonra yağmur yağmalıydı
Peşinden güneş doğmalıydı
Damla damla yağan yağmur,
Çiçek olup açmalıydı!..

Gündüzleri seviyorum,
Gecelere inat!
Geceleri soruyorsan?
Berbat mı berbat!

Yıldızları seviyorum,

Dünya eşit biz tamamız
Dikiş tutmuyor yamamız
Nereden gelir mamamız
Kendine hiç sordun mu?

Sular akar çağıl çağıl

Dedinki sen gerçeği yaz,
Çaldın taştan taşa beni.
Boşa gezme elinde saz,
Sürdün kıştan kışa beni.

Gelincik yaylada başını eğer
Şu sendeki sevgi dünyaya değer
Ayrılık deyince yanıyor ciğer,
Unuturum sanma hiç unutmadım!

Badem çiçek açtı ayva dalında

* Vatanını Seven Doğru İnsanlara
Asla Sözümüz Yoktur.*

Adamlar mal buldular her yeri soyuyorlar,

Zamanı geldi gülüm
Bize yakışmaz ölüm
Benim çektiğim zulüm,
Cevabını ver Hızır?

Sen çileler çektin mi