Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Aslanlı kapıdan girdiğin zaman
Karşına çıkacak delice bir tay.
Son yarış atına bindiğin zaman,
Sen de diyeceksin benim gibi vay!

Bu kader seninle gelirde gitmez

Gül dedikçe yanağında,
Güller açar demedim mi?
Kırmızı gül dudağında,
Koku saçar demedim mi?

Gülü seven hasret kalır

Bu iş böyle gitmez
Bu hikaye bitmez
Geri dönmek için;
Demedim mi ben sana,

Gönüldür yardan geçilmez
Sular tuzlu çok içilmez
Ölmeden kefen biçilmez,
Demedim mi felek sana!

Hayırsızdan hayır gelmez,
Demedim mi sana gönül!
Öksüzlerin yüzü gülmez,
Demedim mi sana gönül!

Abdesti al, namazı kıl

Kaz Dağı’nın kazı yoktur
Keloğlanın nazı çoktur
Çare olmaz buna doktor,
Demedim mi ben sana Hey!

Ucuz alır ucuz satar

Son dilekçem bu sana
Merhamet eyle bana
Hazırım senden yana,
Demek gelmiyor neden?

Yürüsem yolların sonu gelecek
Yolda kaldım desen kimler bilecek
Gülmeyen bu yüzler birgün gülecek,
Demesi kolayda yapması zordur.

Gideceğim dedin bir gün buradan,
Durduğun kabahat demiştim sana.
Korur mu ki dedin bizi yaradan?
Sorduğun kabahat demiştim sana.

Çıksam yücelere seyran eylesem

Ateş bağrı yakıyor hey!
Bu ne acı bu ne elem.
Dünya bize bakıyor hey!
Bu ne acı bu ne elem.