Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Yağmur yağmaz dere kuru
Yanıyor bak köyde koru
Sorma bana böyle soru,
Orman yakan onmaz derler.

Dağlar taşlar ateş oldu

O güzel gözlerini gözlerimden ayırma
Seni sevdim de yeter gerisini kayırma.

Yalan söze gerek yok doğruyu söyle yeter
Hiç boşuna nazlanma bu hayat bir gün biter

Gönlümde açan çiçek
Sana hediyem olsun.
Tanrıdan tek dileğim
Sevenler mutlu olsun.

Demeki sen kimsin ne iş yaparsın?
Hayat mektebinde okur yazarım.
Kime inanırsın kime taparsın?
Hayat Mektebinde okur yazarım.

Allahın Yolunu bekleyen kuşlar

Şu kalbin yarasını,
Deşmesen olmaz mıydı?
O namert köprüsünden,
Geçmesen olmaz mıydı?

OLSUN DERİM

Soğuk sıcak akan sular
Gönül seni çok arzular
Senin için bu duygular,
Bunlar senin olsun derim.

Gönlümü bağladım teline senin,
Tek bayrak tek vatan olsun isterim.
Kafkaslardan esen yeline senin,
Tek bayrak tek vatan olsun isterim.

Nice dağlar aştım çölleri geçtim

Gün geceye gebe derler,
Gecen güzel olsun oğul!
Yola çıkan ebe derler,
Yolun güzel olsun oğul!

Bismillah’la başla söze

Karanlık bir geceydi
Ölüm iki heceydi
Pusuda yatanların,
Gör halleri niceydi!

Dokuz atlı çıktılar

Bir güneşti gözlerin yıldız gibi parlayan,
Sabahın olduğuna o yüzden şükrederim.
Bir kızılcık ateşi yüreğimde harlayan,
Bana sorsaydın eğer; Yeter bu çile derim!

Çölde kalmış Yusuf’um kuyularda suyum yok,