Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Sevdiğim
Sevdiğine
Hasret

Ne o bensiz
Ne ben onsuz

Sanmaki dünyada herkes gülüyor,
Gülerken ağlayan çok gördüm yeğen.
Bu dünyada en çok çocuk ölüyor,
Karalar bağlayan çok gördüm yeğen.

Kafkaslarda ben Hazar'ım
Altaylardan koştum geldim.
Tarihte destan yazarım,
Yenisey'den coştum geldim.

Dedim Gönül; Buralar da el misin?
Dedi; Sen de yeni açan gül müsün?

Dedim Gönül; Aklın fikrin nerede?
Dedi; Kızlar gördüm karşı derede!

Koy elini vicdanına,
Kan dediyse de Eyvallah!
Girme kimsenin kanına,
Yan dediyse de Eyvallah!

Son günlerin sonu gelmez,
Gelen varsa de Eyvallah!
Kadir,kıymet herkes bilmez,
Bilen varsa de Eyvallah!

Yerde yatmaya
Değer katmaya
İnsan satmaya,
Değer mi dünya?

İçilmez soda

Bir türkü söylüyorum,
Değme keyfime değme.
Ben gönül eğliyorum,
Değme keyfime değme,

Yürü behey Deli Derviş,
Bu dünya sana da kalmaz.
Hak Yoluna canın vermiş,
Selam versen kimse almaz.

Deli Gönlüm dünyalara sığmadı,
Yanıyor da ateşi var külü yok!
Yağmur gibi yeryüzüne yağmadı,
Yağıyor da damlası var seli yok!

Günde yedi kere kapı dolaştı