Sivrisinekler gibi emdiler kanımızı
Yürümüyor arabamız her nedendir bilemedik
Kime teslim ettikse vatanımızı canımızı
Hep patladı balonlar sağlamını bulamadık
Tenceremizde su ekmeğimizde katık
Dursun bu düzen yeter yeter artık
Bir kadın gördüm sokakta
Kara çarşaflar içindeydi
Görünmüyordu yüzü gözü
Sanki efendisinin ellerinde
Zavallı bir köleydi
Yüreğime sordum ben beni;
İyilikten, sevgiden yana
Uysal bir kediye benzer yüreğim
Nerde kanadı kırık bir can görsem
Ağlar içimde meleğim
Yine gönlüm hasret başım dert dolu
Neyleyim beni derde salan zamanı
Her günüm karanlık her günüm kasvet dolu
Yine geldi yalan dolan zamanı
Herkes bir birin yemekte derdi kastı ne
Her gülüşün;
Ya bir gül bahçesi ya gülistan
Gülünce
Bu kadar mı güzel güler bir insan!
Sanki ay dolanır geceden
An gelir
Terk eder İstanbul beni durup dururken
İçimde o coşku o heyecan ölür
An gelir
Efkâr efkâr üstüne eyvaaahhh!
Uzaklarda bir can ölür
Hani olmadık bir zamanda
Gitmekle kalmak arası
Hani esrik havalarda döner ye başın
Oldum olası
İşte öyle bir haldeyim
“Aslında;
EKMEK herkese yeterdi
Tarlaya karga dadandı
Ambara fare
Fırına hırsız” diyor ya şair
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!