Kalbime kandan kaleler yaptım,
Duvarlarını özlemimle ördüm,
Burçlarına umutlarımı diktim,
İçinde yaşayan prenses de sendin,
Avlusundan geçen hayat da sen...
Damarlarımda yürüyen heyecanın sebebi sen,
Göğsümde çarpan telaşın adı sen,
Bir gülüşünle taşan nehirler de sen,
O nehirlerin sürüklediği kıyılar da...
Sanırdım seni seviyorum diye böyleyim,
Sonra anladım;
Sevda da sensin,
Sevdanın bıraktığı iz de.
Yangını yakan da sensin,
O ateşte beni ısıtan da.
Kalbimde kurduğum her şehir sana açılıyor,
Her sokak senin adına çıkıyor,
Kapılarını çaldığım bütün düşler,
Yine senin sesinle aralanıyor.
Meğer yalnızca kalbimde değilmiş yerin,
Beni sana çeviren her duyguda da sen varmışsın.
Çünkü seni değil sadece,
Sende bıraktığım beni de sevmişim.
Kayıt Tarihi : 15.11.2026 02:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!