-KAÇ-
Tarancı demiş:
“Yaş otuz beş! Yolun yarısı eder.
Dante gibi ortasındayız ömrün.”
Üçe beşe bakmadan,
kaç suret bırakmışız ardımızda;
dünün, bugünün…
Bir abaküsün boncukları gibi
başlamışız saymaya aslında;
özgürlüğü de,
sürgünü de…
Kaçını yolun kıyısına bırakmışız,
kaçının peşinden
yönümüzü değiştirmişiz?
Tarancı’nın yalancısı mıyız,
yoksa Dante’nin İlahi Komedya’sında
adı unutulmuş suretler mi?
Meçhul…
Kaç işte…!
Yol, gittiğin kadar var;
vakit ise
aklının almadığı kadar dar…
Sahi, saat kaç?
İşte,
ortasını çoktan geçtiğin ömrün
kadranı kadar…
Bir umuda giyinip,
bir umutsuzluğa soyunduğun;
bir o kadar var,
bir o kadar yok…
Kaç…!
Üzerine kapanan yıllardan
kendi gölgene çıkana dek…
Derken bir gün,
hesap şaşıyor;
ölçü yerinden oynuyor.
Peki…
Tarancı…
sen ömrün ortasını işaretledin;
ben çoktan o eşiğin hizasından çıktım.
Şimdi hangi yarı sığar,
avuç içimizden taşan hayat çizgisine?
Ne dersin Şairim?
Belki de bazı hayatlar, çizildiği yerden değil de
yeniden yazıldığı yerden okunur.
-Berna Sonsöz-
Kayıt Tarihi : 25.09.2026 09:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!