Beş Şiiri - Berna Sonsöz

Gidiyoruz...
Onca sokağın içinden geçiyoruz.
Kendi evimizin penceresinden sarkan hayaller
Komşu apartmanın camından süzülen öykülere karışıyor.

Yürüyoruz...
Kovalamaca oyunlarımız,
Büyüdüçe, hunharca yaralanan dizlerimizden yol alıp,
Kalbimize derin yaralar açan
Hurdadan bozma hilelere evriliyor.

Anlıyoruz...
Gözünün ucu ile dahi içine bakmayı çok görenlerin
Gönlünde tapusu ebedi sandığımız konaklarını
Ser verip sır vermemeyi düstur edinmeyi öğrendikçe
Yaktık sanıyoruz..
Oysa pekâla biz yıkılıyoruz.

Büyüyoruz...
Büyüdükçe küçülmeyi öğrenmeyenlerin
Göz yumduğumuz üzmelerini;
Yalandan dünyaları ile caka satmaya çalıştıklarında çevirebiliyoruz sevinçlere.
Hem de...
Onlara hiç vermediğimiz birikmiş primlerle
sadece ''Sevgi''den yatırım yaptığımız için elbet.
Hak edenlere..!

Ve Halen Bilmiyoruz...
İçinden geçerken zamanın.
Bir ile dördü toplayan da beş eder diyor..
İki ile üçü toplayan da...
Mühim olan görebilmek..
Kimin özü-sözü can'dan?
Kimin riyâdan?

Berna Sonsöz