Şiir yazmayı öğrenmedim.
Belki de bu yüzden yazıyorum.
Kelimelerle ilişkim bir okul sırasından değil; yaşadıklarımdan, sustuklarımdan, içimde fazla uzun kalan cümlelerden geliyor.
Bazen insan anlatamadığını yazar.
Bazen de yazınca, aslında ne anlatmak istediğini anlar.
Benim şiirlerim biraz böyle doğuyor.
Hayatın içinden geçerken bende kalanlardan; sevmekten, vazgeçmekten, yeniden başlamaktan, öfkeden, incelikten, kaybetmekten ve bazen hiçbir şey olmamış gibi devam edebilmekten…
Kendime şair demek gibi bir iddiam yok ...
Gidiyoruz...
Onca sokağın içinden geçiyoruz.
Kendi evimizin penceresinden sarkan hayaller
Komşu apartmanın camından süzülen öykülere karışıyor.
Kendini hatırla…
Çocukluğunda annenin sesinden önce
kendi sesini duyduğun o hâlini.
Henüz kim olman gerektiğini bilmeden,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!