Yine yol göründü, başka sevdalara
Azık torbam sırtımda, vurdum dağlara
İhanetler zincirde, ayağımda pranga
Yine yol göründü, görünmez sabahlara
Yine yol göründü, yaban şehirlere
Rabbim, bu vatan kimin? Burası kimin ülkesi
Yabancı bildi beni, hor gördü; laikliğin ilkesi
Bir yanda siyasi hüküm, bir yanda postal gölgesi
Karışırdı namazıma, Yirmi Sekiz Şubat'ın lekesi
Dilimdeki dua, postmodernizmin fikrine battı
Sen gittin ya, buralardan
Rüzgâr hiç böylesine esmemişti
Yağmur, kudurmuşçasına
Hiç böylesine kendinden geçmemişti
Gidişine üzülen bir tek ben değilim
İşte rüzgâr, işte yağmur
Önce dostken, olduysa düşman
Yaptıklarından olmazsa pişman
Böyle duruma zordur alışman
Takma kafana, yol ver gitsin
Yanında geçer, en zor günü
Berzaha gecikir, ruhum
Ve ışığı yutar, nurum
Beyaza döküldü; kurum
İnan
Seninle değil zorum
Bir boşluk mu arıyorsun, bir ara
Yürek destekli
Kalbime girmek için
İşte bu çok zor
Benim kalbim bir kor
Lav misali
Şehir yıkıldı
Yerle bir oldu
Ağlamalar, haykırışlar
Gözyaşlarıyla doldu
Nice canlar kaldı; enkazlarda
Nice güller soldu
Silmezsen yürek pasını, çabuk unutulur
Sadık olmazsan sevgine, kaçar kurtulur
Kulak ver yüreğinin sesine, ciddiye al
Ay gibidir her kalp, vakti gelince tutulur
Avuçlarında kalsın, aşkın dumanlı küresi
Şimdi, zafer zamanı
Hain yüreklere karşı
Yine beynimde çalıyor
Ahenkli Mehter Marşı
Yağmurlar benimle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!