İnsan isek eğer, iyilik olmalı kanımız da
Kötü darbeler, yara açar canımız da
Melekler şahit olur, semada ki şanımız da
Yürüyebildiğince yürü, onurlu yol da
Yeni zaman merfumu başlar, ölüm eşiğin de
Yeni bir yaşam amacıyla indi
Uçan daire
İstila edilecekti dünya
Ve... Vesaire
Umutları havada kalmıştı
Şarkı söylüyor, dağın esintisi
Vokal yapıyor, yağmurun sesi
Güneşten kopuyor, ecelin nefesi
Yeşillik vadilere, it beni rüzgar
Kucak açtım, gökte ki bulutlara
Mazide kaldı, geçmişin buruk dürgüsü
Acıları törpüledi, talaşsız zaman sürgüsü
Ayıpları örterken, ayyuki edep görgüsü
Yerleri süpürdü, kıymetsiz mantık örgüsü
14 06 2009
Yazmalı kalem
Düşünceye dair ne varsa
Şairin işi
Empati kurmaktır
Yerine rast geldiğinde
Şehre Dacius’un korkusu yayılmıştı
Ve İseviler düşman, kâfir sayılmıştı
Bu safta olan, yüzlerce cana kıyılmıştı
Endişeden Allah’a sığındı, Yedi Uyurlar
Yemliha ve arkadaşları, krala çok yakındı
Aşk, yelkenli bir gemi
Evlilik denizinde yüzer
Yabancı maddelerini
Sahil kumlarında süzer
Aşk, yelkenli bir gemi
Milli bir mutfak kültürdür, yemek
Yemek, canlıların yaşamı demek
Damak zevkinde türlüdür, her emek
Mutfağın geniş bir özetidir, yemek
Ben
Vakur bir prens
Sen
Düşlerimin ziyaretçisi
Gönlümün perisi
Sevdamın habercisi
Yeşil bir örtü ısmarlamışlar
Altına tahta yaymışlar
Çatısız bir eve koyunca beni
Kapısına adımı yazmışlar




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!